Bizimle İletişime Geçin

Edebiyat

Ay Vakti (Sayı: 198 Mayıs-Haziran 2022)

Ay Vakti’nin 198. sayısı gecikmeli de olsa elimize ulaştı. Bu sayıda kapağa Necmettin Evci’nin “Saramago’da Körlüğün Biçimleri”, Abdullah Rıfatoğlu’nun “Doğu Türkçesinin Eskimeyen İsmi: Ali Şîr Nevâî” ve Mehmet Sait Çalka’nın “Edip Ahmed Yükneki: Atabetü’l-Hakayık” adlı yazı isimleri yerleştirilmiş.

EKLENDİ

:

Derginin Genel Yayın Yönetmeni Sayın Şeref Akbaba “Matruşka” adlı editör yazısında Maide Suresinin 100. Âyetine epigraf olarak yer vermiş. İnsanın akıl sahibi ve imtihana tâbi olması yönüyle evrendeki her canlıya göre birçok yönden üstün olduğunu belirtirken bu üstünlüğün aynı zamanda bir hesaba çekilme nedeni olduğunu vurgulamıştır. Sanal âlem-metaverse ve Rusya-Ukrayna çatışması hususlarına dikkat çeken yazar, iklim krizinin bize sunulan matruşkaların sonuncusu olduğunu belirtir. Yazar yazısını şu cümlelerle bitiriyor: “Ezcümle, Sünnetullah’a aykırı her müdahale, bize misliyle geri dönmektedir… ‘Ey akıl sahipleri’ hâlâ akledip gerçekleri görmemekte ısrar mı edeceksiniz?

Özcan Ünlü, Selami Şimşek, Ali Yaşar Bolat, Ferhat Öksüz, Hüseyin Çolak, Mehmet Sertpolat ve Metin Arpacı bu sayının şairleri. Hüseyin Çolak’ın Dilsiz Yük şiirinden bir kesit okuyalım:

İnsan lifleri dökülüyor soyağacından                                                                                                                                                    Soydukça dünyanın kabuğunu                                                                                                                                                                  Elbet bağrında açan gül de kurur                                                                                                                                                            Raylar gibi uzar yalnızlığı insanın                                                                                                                                                          Ölümü beklemez ki diyaliz makinesi                                                                                                                                                            Oysa ölüm astarıdır yaşamanın                                                                                                                                                        Bundandır yüzünün pahalıya gelmesi

(…)

Yağmuru iliştirdin gömleğinin yakasına                                                                                                                                              Bir de besmele kokan ellerini                                                                                                                                                                        İyi ki kimse bilmiyor                                                                                                                                                                                Kalbinin o en eski söküklerini

Necmettin Evci, Mehmet Sait Çalka, Abdullah Rıfatoğlu ve Hayrettin Taylan incelemeleriyle okurun karşısında. Doç. Dr. Mehmet Sait Çalka “Edip Ahmed Yükneki’nin Atabetü’l-Hakayık’ında Ayeltler Işığında Kuran Ahlakı” adlı incelemesinde Atabetü’l-Hakayık’ta ele alınan konuların hangi ayetlerden yola çıkılarak şiir diline aktarıldığının izini sürüyor. Buyurun tadımlık bir dilime: “Atabetü’l-Hakayık’tan sınırlı sayıda aldığımız ve Kur’an ayetlerinin adeta bir tercümesi niteliğinde olan bu örnekleri artırmak gayet mümkündür. Bu değerlendirmelere bakıldığında Atabetü’l-Hakayık’ın içinde barındırdığı nasihatlerin asıl kaynağının şüphesiz Kur’an-ı Kerim’in ahlaki telkinleri olduğu görülmektedir. Hatta söz konusu bu ayetlerin, o dönem insanının anlayışına uygun ve manzum bir şekilde Türkçeye çevrildiğini söyleyebiliriz.”

Nurşah Karaca, Seher Özden Bozkurt, Semra Saraç, Fatma Balcı, Züleyha Kayaoğlu Eker ve Mehmet Gül öyküleriyle bu sayıda Ay Vakti okurunu selamlıyor. Semra Saraç’ın “Yol Kesici” adlı öyküsünden tadımlık bir bölüm:

– Dur! Sözünü bırak!                                                                                                                                                                                        – Anlamadım?                                                                                                                                                                                                  –  Sözünü bırak! Yaz şuraya bir iki satırda öyle git.                                                                                                                                -Acelem var kardeşim durdurma, öyle hızlı akıyor ki zaman yetişemeyeceğim.                                                                            – İşte onun için yaz. Yoksa seni tanıyamayacağız. Buradayken ne hâlde olduğunu, gelmişken ve giderken ne düşündüğünü bilemeyeceğiz.                                                                                                                                                                        – Herhangi bir fevkaledelik yok ki bende. İşte herkes gibi gelmişim, işte herkes gibi gidiyorum. Düşündüklerimse herkes gibi, hep aynı tekrar.                                                                                                                                                                                      – Yine de sen yaz, bir imza atar gibi.

Nalan Bülbüler, Ayhan Sağmak, Niyazi Karabulut ve Şeref Akbaba denemeleriyle bu sayıda okura sesleniyor. Nalan Bülbüler’in “Çeşme” adlı denemesinden bir paragraflık paylaşıma buyurun:

“Kimler eğilip su içti avuç avuç önünde sorsak bir anıt çeşmesine. Bir adın vardır senin herkesin bildiği. Bir de kitaben alnında. Tasın zincirlidir koluna. Dört yüzün ve tüm bedeninle dönersin insanlara. Hayatın içindesindir etrafında akar zaman. Sen devam edersin akmaya, dağıtmaya. Yolu düşen, su içen, soluklanan, kitabende bulur o günkü nasihatini:

Bak şu çeşmenin taşına                                                                                                                                                                                  Su içecek tası yok                                                                                                                                                                                          Kırma kimsenin kalbini                                                                                                                                                                              Yapacak ustası yok

Ay Vakti emin adımlarla yürüyor edebiyat vadisinde. Bir karınca misali güzel ve hikmetli sözlerden oluşan tohumlar, meyveler, ürünler saçıyor insanlığa. Geleceğe dair umudumuzu diri tutuyor her daim. Nice sayılarda buluşmak dileğiyle Allah’a emanet olunuz.

Daha Fazla Yükle

Yorum Bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Çok Okunanlar