Doğum da ölüm de hayattan ayrılış ve kopuştur; doğum, “ilk” yurttan, “ilk” hayattan; ölüm, “ikinci” yurttan, “ikinci” hayattan ayrılış ve kopuştur. İlk kopuşta = ilk hayatı terk edişte eminim herkes üzüldü, çünkü cennetten düştü; ikinci kopuşta üzülenler yanında sevinenler de olacak.
Kim üzülecek, kim sevinecek?
Tüm ‘sermayesini’ ikinci yurda (dünyaya, bu hayata) yatıranlar üzülecek; ilk yurdun/hayatın özlemini unutmayıp, o yurt için çalışanlar da sevinecek. Sadece bu dünyaya yatırım yapanlar, yatırımlarını öteye götüremedikleri için üzülecek, çünkü onların elleri ötede bomboş kalacak. Zorunlu ihtiyaçları için burayı, yatırım için öteyi düşünenlerse sevinecek, onların elleri dolacak; üstelik Rableri onlara daha fazlasını da verecek. İşte bu yüzden ilk gruba ölüm ağır ve acı gelecek; ikinci grubuysa ölüm sevindirecek.
Hayat nedir?
Hayat, ölümle gelecek kazanca talip olmak ve bu hayatı bizlere bahşeden Rabbe râm olmaktır. Hayat, ölümsüzlüktür. Hayatı, buradaki yaşam sananlar, ölünce, ölmeyi öyle çok isteyecekler ki, ama onların ne ölümlerine hükmedilecek = “lâ yugdâ aleyhim feyemûtû” ne de azapları hafifletilecek = ve lâ yuhaffefu anhüm min azébihâ” (35/36); orada onlar ne yaşayabilecekler ne de ölebilecekler = lâ yemûtu fîhâ velâyahyâ” (87/13).
Zorunlu ihtiyaçları için burayı, yatırım için öteyi düşünenlerse, hiç üzülmeyecek; onlara yorgunluk da usanç da dokunmayacak. (35/34-35)
Yaşayanlar bunun için yaşasın. Onların girecekleri ve ebedî yaşayacakları yurt, Adn عدن) /Aden) cennetleri = değerli ma’denlerin/hazinelerin olduğu yurt olacak; onlar orada ‘altın bilezikler ve incilerle’ süslenecekler, ipek elbiseler giyecekler.” (35/33).
Kim bunlar?
“Allah’ın Kitâb’ını okuyanlar, salâtı ikâme edenler, kendilerine verilen rızıklardan gizli ve açık infâk edenler. İşte onlar/bunlar, asla kesilmeyecek (batmayacak = len tebûr) bir kazanç umabilirler.” (35/29).
İmrenenler buna imrensin!
“Onlardan bazı kimselere = zümrelere, kendilerini sınamak için dünya hayatının süsü olarak verdiğimiz şeylere imrenme! Rabbinin rızkı daha hayırlı ve daha kalıcıdır.” (20/131.)
Endişeye mahal yok.
