Münacat (I)
Cumali Ünaldı Hasannebioğlu (Malatya 1949-)
yönelir ya yüreğim rahm’ine, bir kupa baldırandır hüznüm erir
eritir gibi med-cezir bir suyu dünyaya tutunan yüzüm erir
harf erir, kelime erir; erir de akkor bir metal olur cümlelerim
yakarış kıvılcımları ağar, düşmeden toprağa sözüm erir
kar serper bu közlerin yakıcı çevresine / yüreğimde o umut
elimde ağlamakların erittiği bir mendil, sürerim gözüm erir
gece, açılmış çiçekleriyle kuşatıp gider çepçevre; yalnızken
kendime yönelişlerin dipsiz sularında bir batık gemidir özüm erir
kişneyen bir baharken taşırdım utanç bohçalarında suçu
korkudan yazım sessiz, kışım tanınmaz peçeli; çırılçıplak güzüm erir
bu münacat göğerir; affolma topraklarına uzatmış boynunu umudun
bir şiir menekşesi arzolunur niyaz ellerine, tek çözüm erir
1978
Çerağ, Cumali Ünaldı Hasannebioğlu, Düşünce Yayınları, İstanbul 1979, s. 9-10.
