Orkideler pervazda kış şiiri yazdırır
Camlar yanar fosforlu kar aydınlığıyla
Dallar çıplak cam soğuk su parlak
Dörtlük düşer aniden sekip de kucağına
İkindi berrak havada alır gözleri
Hüzmeler yüzer alnımın ortasında
Üşüyor karşı damda ışın kirpikli güneş
Bekliyor uzun gece ıpıssız karanlıkta
Kahven tüter müzik başlar
Her şey yolunda gibi
Erirken damağında günün sakin lezzeti
Kapıyı çalan kimdir şiiri alt üst eder
Çıkagelir ansızın can yakıcı bir haber
Onlarca bebek daha kanlı kundak içinde
Artık an ağırlaşır hazzı öldürür keder
Bir anlık mutluluktu
Geçer
