Metin Özdamarlar’ın son kitabı Yıldızlara Yakın, Temmuz 2025’te Timaş Yayınlarından çıktı. Sosyal medyadan gördüğüm kadarıyla epey ses getirmiş bir eser. Benim de kitaplığıma bu vesileyle girdi Yıldızlara Yakın.
Kitap, yapay zekâ mühendisi olmak isteyen Mustafa’nın hikâyesini anlatıyor. Güzelliğe, iyiliğe, çalışkanlığa, duygudaşlığa yakın, Yıldızlara Yakın. Evet, yıldızlara yakın. Merhamete, dürüstlüğe, yoldaşlığa ama en çok da vefaya yakın. Vefa ki can kurtarır, bir kıvılcımı ömre bedeldir.
Yukarıda bahsettiğim duygular, mahalledeki insanların üzerinden verilmiş. Metin Özdamarlar bunu yaparken mahalle kültürünün önemini de gizil olarak sunmuş. Örtük öğrenmenin önemini bilen bir öğretmen olarak mahalle kültürünün veriliş şeklini çok beğendim ve bunun dünyanın bir yerinde hâlâ var olmasını içten içe diledim. Çünkü yaşamak böyle daha güzel.
Etkileyici olaylarla kitap merakla ve zaman zaman hüzünle bir çırpıda okunuyor. Şair Robert Graves iki gerçek tema olduğunu ifade eder, sadece iki gerçek tema, aşk ve ölüm. Diğer bütün temalar tamamlayıcı nitelik taşır ona göre. Metin Özdamarlar da bu hikâyeyi kurarken ölüm temasını bir alt metin olarak vermiş. Yazar, Mustafa’nın babasının ölümüne sık sık değinir. Ölüm, bir şoktur. Hele de bu ani olursa. Geride kalan her şey artık yarımdır, eksiktir. Mustafa için de babasının ölümü çok üzücü olmuş ve o, bu eksikliği yüreğinin bir yerlerinde hep hissetmiştir.
“Bir babanın yokluğu, küçücük bir işaretle anlatılabilir miydi?“ (s.8)
Doktor istemem, annem gelsin, diyen Sezai Karakoç şüphesiz haklıydı. Mustafa, annesinin -güçlü annesinin- emekleriyle yaşama daha sıkı tutunur. Zaten karakteri gereği kararlı ve çalışkan olan Mustafa, annesinin desteğiyle bu yönünü kuvvetlendirir ve başarıya ulaşmak için çabalamaktan, emek harcamaktan hiç vazgeçmez. Zorluklar yaşar ama bir şekilde bunları aşar. Aynur teyze, Şerife ve Ulviye abla, Hayrullah, Yusuf ve Murat abiler hepsi bir şekilde Mustafa’nın hayatına dokunur. Şüphesiz bu Mustafa için çok önemli bir durum. Belki de onlar olmasaydı Mustafa bir şeyleri başaramaz veya başarsa da daha çok zorlanır, daha fazla yıpranırdı. Her mahalleye böyleleri lazımdı şüphesiz.
Kitap, aile kavramı üzerinde bizi dolaştırır ve özlediğimiz, görmek istediğimiz aileyi bize gösterir. Dayanışma, birbirine destek olma, yoksullukla mücadele etme gibi birçok zorluğa karşın aile birlik olur. Örnek alınası bir aile. Keşke sayıları çoğalsa. Çünkü her şey ailede başlar. Aile en büyük şanstır. Gülmenin ve sevginin rengini onlar sana öğretir. Nefretin karanlığını da.
Mavi bir not defteri vardır Mustafa’nın, kimin ona iyiliği dokunmuşsa onları not eder. Sonra onlara gereken vefayı göstermek için yollara düşer. Yollar hep güzeldir. Ama Mustafa’nın o yolcuğu şüphesiz en güzel yolculuklardan biriydi benim için. O güzel davranışlar karşısında zaman zaman gözlerim doldu. Çocukların da benim hissettiklerimi hissetmesi mühim. Çünkü Mustafa’yı örnek alacak olan çocukların sayısı çoğaldıkça daha güzel bir geleceğimiz olacağından şüphem yok.
Frankfurt, Ekim 2025
