marmara göğsüme yaslandığında zaman durmuştu
denizin sevinçten nemlenen gözleri bize bakıyordu
kulak memesi kıvamında bir mutluluktu avuçlarımdaki
balıklar pullarını üstümüze serpiyor aşkımızı alkışlıyordu
deniz ayaklarımızın dibinde değil tam da içimizdeydi
o elma ağacı en kırmızısından ilk meyvesini veriyordu
dağların en güzelini büyüttüm içimde o gün ılık ılık
güneş o gün öyle böyle değil bulutlarla sevişiyordu
kesin başka denizlerde işi olmadığını hatırladı balık
başka türlü anlaşılmazdı geç kalmanın yorgunluğu
kısa sürede bir köşk yaptık çıplak ellerimizle kıyıda
hüzün kayalar arasından arada başını uzatıyordu
gelecek muhal geçmiş geride kaldı ama an bu andı
güzeldi fakat düğmelerin yerini yadırgıyordu
tadılmamış elmaların özlemi vardı dişlerimizde
uzaklar ellerinin büyüsüyle nasıl da yakın olmuştu
mesafelerin süzüp getirdiği sıcaklık nasıl unutulur
dalgalar el sallamadan geçen gemileri taşlıyordu
inci mercandı o ikindi vakti güftesi gözlerimizde buluşur
kelimeleri sessizliğe havale etmiş ellerimiz konuşuyordu
şimdi sen kimsenin bilmediği şarkılar söylüyorsundur
duvarlar bile içimde bir ikinci bahar gibi çiçek açıyordu
