Abdullah Taha Furkan
1978 Kahramanmaraş doğumlu.
Erciyes Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölümü Mezunu. Bir süre özel sektörde öğretmenlik yaptı. Daha sonra Milli Eğitim Bakanlığına geçerek Mardin, Diyarbakır, Bursa illerinde öğretmenlik görevlerinde bulundu. 2015 yılı itibariyle Ankara’da bulunup Bakanlığın farklı birimlerinde görev yaptı. Şuan Talim Terbiye Kurulu Başkanlığında çalışmalarını sürdürmektedir. Biyoloji dersi üzerine yaptığı çalışmalar farklı yayınevleri tarafından yayınlanmıştır.
- Yazılar
- Favoriler
- Yorumlar
Dutsuzların Cemil
Çocuktum o zamanlar. İki sokak üstümüzde otururdu Cemil Abi ya da mahallelinin ağzıyla Dutsuzların Cemil. Oysa bahçelerinde dut ağacı da vardı. Niye böyle demişler ki…
Hiç
Keyfe keder haftaların ardından hep korktuğum o günler geldi sanırım. Belliydi, aylar öncesinden geleceğine dair rüyalar görüyordum, hoş o rüyaları görmesem de gelecekti zaten. Bir…
Akşam Secdesi
Şehrin her köşe taşını sahiplenmiş, birbirine de farklı gözlerle bakan, kimi kasketli, kimi miğferli, kimi de çıplak kafalı bin bir tip ancak kendi gözlerinin zaviyeleri…
Söz Varlığı
Serin bir akşamüzeri Ulu Cami’ye çıkan sokaklardan birine konumlanmış mütevazı bir çay ocağında Erzurum’a dair derin bir muhabbete dalmıştık. Hayatımda ilk kez gördüğüm devasa çay…
İkindi Secdesi (2)
Sıcağın iyice hâkim olduğu günlerin birinde, duvarları camdan olan caminin avlusunda, adam ve gençten arkadaşları oturmuşlar, Ejder Ağa’nın getirdiği buz gibi ayranı yudumluyorlardı. Osman Baba…
Öğlen Secdesi (1)
Adamın bir atı vardı, akça bedeninde belli belirsiz lekeleri olan. Adam işte o atını sürdü, çiçeklerin baharında koyu yeşil kırlara… Patika bittiğinde ilkin papatyalar karşıladı…
Merhamet Yazıları
İnsanların toplum içinde ayrıldığı nice gruplardan biridir; soğuk, duygusuz, kuralcı ve çoğu zaman da acımasız olan tipler. Kendilerince kaideleri vardır hayatlarının ve bu kaidelerin çizdiği…
5. Bölüm: Sabah Secdesi
Adam karanlıkta yürüyor ve kar yağıyordu. Cadde ortasına sıralanmış direklerin tepesinden süzülen ışık yolun her iki yanını öylesine aydınlatmakta, belli belirsiz gölgeler ara ara sokak…
Limon Ağacı
Siz bir ağaçtan dayak yediniz mi hiç? Ben yedim. Öyle çocuk falan da değildim. Bir ağaçtan düşüp yaralanma hikâyesi de değil bu. Kızıl, kıpkızıl bir…