Bir ağustos ikindisi, zamanın şevkinde serviler,
Ve kara kediler, güneş toplayan yüzünde ay, perişan.
Toprağın suya doymuyor ağzı, bağrında yıldızlar,
Annemin kalbinde cennet, elleri ve ayakları zemzem.
Saçlarında mendillerden bir tutam turuncu mutluluk.
Engellere takıldı taşlardan ördüğüm inci gülümseyişler,
Gümüş bir imameye muhtaçtı gökyüzü, gün bitti.
Hâlbuki bitmez dediğim ne varsa birdenbire son.
Allah’tan ümit kesmiyor İbrahim, putlara balta İsmail,
Kurban ettim ben diyen öteler hevesini, sonsuz ahı,
Beyoğlu kan ağlıyor, Üsküdar manzaralı bir an, af, ah…
Tam vakti gitmenin, gömleğini kurt yemiş Nil’in,
Ölümlerden yaşam beğendim, hayattan şiir, Yusuf ruhu.
Gelmek zamanı, yeşil kubbe gönüllerde altından kemer,
Köprüler kaç gözlü bilmem, gözlerini bilirim, karanlık gemi.
Şimdi savun ve savrul, söz kılıcın, eylül hasadı düğün,
Çözüldü kördüğüm, çıplak kaldı kırmızı, bahçe hüzün.
İşte rüyam, umurumdadır leylek yuvası, örümcek dansı,
Hepsi sanki bir an sanki bin yıl sanki her şey sanki hiç.
Sanki erken sanki geç, ezbere göç, pulsuz mektup, çok şey.
Yazılmamış destan, savunmasız sevda, şiir biraz, var ve yok.
Kuğu sessizliği, kartal kanadı, yarın diye bir umut, hayret!
