Yasemin Kuloğlu
1980 Amasya doğumlu. İlkokul yılları babasının köy öğretmeni olması vesilesiyle masallarla köylerde geçti. Ortaokul ve liseyi, Amasya Suluova Anadolu İmam Hatip Lisesinde okudu. Uludağ Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun oldu. Hemen ardından 2003 yılında Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Tezsiz Yüksek Lisans bölümünü bitirdi ve aynı yıl Bartın’da edebiyat öğretmeni olarak göreve başladı.
2003 yılında Bartın’da başlayan edebiyat öğretmenliği vazifesi İstanbul Üsküdar Hakkı Demir Anadolu İmam Hatip Lisesinde devam etmektedir. Kitabı, tabiatı temaşayı ve yazmayı bırakamıyor. Çeşitli dergilerde, kültür sanat edebiyat sitelerinde şiir, hikâye, deneme ve biyografiler yazıyor. Nasip, sabır, şükür ve hayret makamında gücü yettiğince yazmaya devam edecek.
İki çocuk annesi.
- Yazılar
- Favoriler
- Yorumlar
Unutma
En derin acılardan doğar turuncu, en sığ gölgelerden Seçilmiş sevgilerden, kalbi akıllı teknolojik trendlerden Bir maniniz yoksa Allah, el Mani hürmetine kapıda Kısa bir reklam…
Hatırında mı?
Kışlar ürkek bir ceylandı dudaklarında Yazlar, kışa merhaba, doğum ve diriliş Sen sonbahardın, adını anmayacağım. Adın ilkbahar, adın kuşdili, adın muştu. Gelmiştin, sahnede güller, zalime…
Velhasılıkelam
Bütün kozları, aşıları tamam sözel denemelerin, Gidebilirsin. Hür ve açık ara birinci güneşli resimlere. Lakin sen öyle bir gülsün ki güller içinde, dinle Ney’den, Pembe…
Bir Nisan Şarkısıydı Kuşlar
Spikerler soruyor, yağmalanmadı mı gün? İyi bir hikâye yağıyor yağmur, böyle üzgün. Bulduğunda tam bulacaksın yarısını kalbinin. Yar sesidir bu, su gibi esmer, su gibi…
Hüzünlü Gemiler Tufanı
Çoğaldıkça çoğalan hüzünler mayalandı geceden Battı batacak ay yüzün, güneş gerek şiire Çin ipeğinden Sözü ince eliyorum ki uyan, sıkı dokuyorum kumaşı Kenetlenmiş ellerin ellerime,…
Muhabbet Dediğin
Hücreme doldu pulsuz mektuplar, ıslaktı kanatları Ama fakat lakin ve virgül koyamadığımız anahtarlar Müfredattan ezber de kalktı, açıldı kapı. Ayaktayım. Gönlüm el pençe Divan kaleme,…
Berat Kararına Karınca
Uzunca bir şiirin ilk mısraında gelmeliydin kar gibi En güzel şiirlerim gelmeliydi, Şirin sütunlara renk Böyle içten gülüşlerim, titresem de aşktan ya Hak Parmaklarım kan,…
Aşk mıdır ki?
Biliyorsun, şu sokağın başı karadır, sandallara çıkar. Her nefes bir saman, harman zamanıdır karıncalar Mandalina bahçelerinde naneli çay içmek gibi biraz Kudüs’ü özlemek gibi yeşil,…
Ya Sen?
Koş yangınlardan ve uyar gök halkını Bu yağmurlar değil bizi sarsan beşik gibi yârin yüzü, öldü. Okyanus kenarında dur ve durul, şair yüreği kadar cesur.…
Kemiği Yok Kırılmanın
Özlemek aradan çekiliyor gökyüzü kanayınca Yıldızlar kırgın yatağına, gece güneşi yastığım Sıcak su torbası yollar, ölümün soğuk yüzü ay, Altın kanatlarıyla eylül, dilimde bitmeyen tüy…