1. Anasayfa
  2. Edebiyat

Bebeğin Beşiği Kandan, Çığlığın Duyulmaz İsmail

Bebeğin Beşiği Kandan, Çığlığın Duyulmaz İsmail
0

hiç bugün kadar özgür hissetmedim ben

hiç bugün kadar özgür olmadım da.

sustum,

tüm dünyanın yaptığı gibi sustum

ve sadece dinledim.

yanımda taşıdığım bayrağın gerçeklerini

bir ayna gibi karşımdakilere tuttum,

sustum.

sustukça öfkelendim sessizliğime

onaylayanlar, tebrik edenler,

Filistin’e özgürlük nidası atanlar,

tek başınalığıma şaşıranlar oldu.

boğaza anlattım hırçınlaştı,

ağaca anlattım meyvelerini döktü,

ağır geldi herhalde.

toprağa anlattım, ben dedi

ben kendimi gömmek istiyorum

ama yer bulamıyorum kendime.

kan doluyum ve toplasan

insan etmeyecek parçalar taşıyorum sinemde.

bedenleri eksik çünkü ruhlarını kaybettiler

ve o ruhların her biri yeryüzündeki her

bir “insan”ın vicdanı başında nöbette.

iş bu ki üç maymunu oynayan

vicdanların haberi yok bundan.

sen dedi bana, bastığı yere toprak bile

demeyen güruhun yığıldığı yerlerde,

yani meydanlarda,

bir işini halletmek için yürürken dahi

anlat gerçekleri

karınca! çıkar sesini!

ben dedim, bugün bu bayrağı taşırken

yorulmadım

çünkü bir ceset kadar ağır değildi.

çok susadım ama dayandım

çünkü çantamdaydı su şişesi emindim.

güneş tepedeydi, çok sıcaktı, terledim

hatta belki esmerleştim ama şikayet etmedim

çünkü sığındığım çadırda alevler içinde yanarak can vermedim.

kadıköyde kütüphanede, vapurda

eminönünde tramvayda, meydanda

cevizlibağ otobüsünde yaslayarak cama ve giderken yurduma

açtım kollarımı bu bayrağın iki ucunda

neyi görmüyorsunuz, hangi gerçeği?

işte bu gerçek her an çıkabilir karşınıza

köşeyi dönerken, parkta otururken ya da öylesine yürürken

diyebilmek adına açtım kollarımı

nitekim bir beyfendi sordu, bu nerenin bayrağı

herkes bakıyor da merak ettim.

gerçekten mi dedim, sordunuz ama bilmediğiniz için mi?

salladı başını, keşke eğseydi başını ama kaldıramasaydı

gücü yetmeseydi

utansaydı.

sosyal medyanız yok mu? haber de mi seyretmiyorsunuz?

bu dedi, çocukların öldüğü yer mi?

Filistin dedim, çocukların değil

on altı bin çocuğun

on binden fazla kadının

öl dü rül dü ğü yer.

şu andan itibaren takibinde olmanızı tavsiye eder

sorduğunuz için teşekkür ederim.

ve ekledim sessizce

umarım, bir kor düşmüştür

refahınızın içine!

Fotoğraf: AA

 

2002 yılında Adana’da doğdu. İlk ve ortaöğretimini Çukurova’da tamamladı. 2019 yılında Bursa Osmangazi Belediyesi Mevlâna Şiir Yarışması’nda ikincilik ödülü aldı. İbn Haldun Üniversitesi’nde hazırlık eğitimi aldı. Bu sırada bir yıl edebiyat kulübü başkanlığı yaptı. 2017 yılından itibaren Anadolu Mektebi okumalarını sürdürüyor. Şu an Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık bölümünde eğitimine devam ediyor. Birçok sivil toplum kuruluşunda eğitim merkezli çalışmalara katkı sağlıyor.

Yazarın Profili

Bültenimize Katılın

Hemen ücretsiz üye olun ve yeni güncellemelerden haberdar olan ilk kişi olun.

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir