Muhabbet mezarı gamlı dünyada,
Şu fânî âleme sığmıyor gönlüm.
Meçhûle yol alan zor imtihanda,
Yazılmış kaderi yaşıyor gönlüm.
Bir yanda sevda var, bir yanda yara,
Gurbet elde düştüm, kaldım âvâre.
Derdim dökecek yok, dostum ne çare,
İçten içe yanıp pişiyor gönlüm.
Gözlerim ıslaktır kanlı yaş ile,
Savruldu ömrüm hep, ayaz kış ile.
Çıkmaz yollarda men yalnızım yine,
Garip hâlime de şaşıyor gönlüm.
Geceler çöker de üstüme ağır,
Yıldızlar suskundur, gök bile sağır.
İnce bir sızıyla içimden çağır,
Adını anmadan üşüyor gönlüm.
Rüzgârın dilinde savrulur hece,
Yâr diye tutuşur her geçen gece.
Umudum döner mi kutlu sevince,
Kırık hatırayla taşıyor gönlüm.
Bir garip yolcuyum, yollarda yalnız,
İçimde ol sitem, dilimde densiz.
Ne bir el uzanır ne dost kimsesiz,
Kendi gölgesinden kaçıyor gönlüm.
Geceler içinde sükût bir çile,
Yıldızlar dökülür, döner hep küle.
Bir ses arar oldum hasretim güle,
Sensizliğin derdi deşiyor gönlüm.
Gurbetin rüzgârı savurur beni,
Garip bir sevdaya vurur da beni.
Sabrın ateşiyle yoğurur beni,
Ateşten harmanda pişiyor gönlüm.
Ne vuslat göründü ne bitti hicrân,
Bir damla huzura muhtaçtır bu cân.
Yâd ettikçe seni ey Yüce Rahmân,
Gözümden çağlayıp taşıyor gönlüm.
Doldu ruh içine nurlu bir sadâ,
Gönül makamında arzum hep duâ.
Uykuda sanılır gizli bir rüyâ,
Fânî hudutları aşıyor gönlüm.
Hasretim gönlüme konuk mu kılsam,
Derdimi saz ile dile mi vursam?
Yüce Sultan’ıma hâlimi sunsam,
Emrini bekleyip yaşıyor gönlüm.
