Şair: Müştehir Karakaya
okuduğumuz ayetle
sadece gökyüzü değil özgürlük
bir aptal öznedir özlem kemendi
ıslatmayan yağmur ateştir gibi
her bahar boğucu bu mavi bulut
gecenin hâlâ uykusundayım
koynumdaki kuşları tek tek öldürdüm
ellerim katil ellerim arzın döşü
biz ki ölüm ipleriyle dolaşan ruhlar
en arsız yalanı
yüce bir ayet sayarak
gökten düştüğüne inandığımız
kemiksiz bedenlerin
inme inmiş her yerine
tutup bu mavi bulutu ekleriz
her yürümeyen yer
bu mavi bulutun ardına düşer
kimi duyar kendini ıslatır
kimi karanlığa mezbele düşer
Mart 2013
