Sular altında kaldım,
Tutmadan nefesimi.
Ruhuma korku saldım,
Boğdum kendi sesimi…
Öldürür mü yalnızlık,
Benim gibi birini.
Beni, sende kaybettim
Gömdüm ben kederimi
Kesmedi beni dünya
Sevinç nedir bilmedim
Elbet biter bu rüya
O zaman gülümserim
Her gece yılan geldi
Düşlerimin koynuna
Ruhum hayvanca güldü
Bu kader oyununa
Yollar karanlık zifir
Nefes alamıyorum
Kâh Müslüman kâh kâfir
‘An’da kalamıyorum
Beni şeytan şımartmış
Emzik takıp boynuma
Gül diye ateş atmış
Usulcana koynuma
Ucuz, hissettiklerim…
Ama pahalı zaman
Ruhuma ettiklerim…
Aman efendim aman
