Sibel Orhan
Ankara'da doğdu. İlk ve ortaöğrenimini burada tamamladı. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nden mezun olduktan sonra, aynı üniversitenin Eğitim Bilimleri bölümünde yüksek lisans yaptı. Eğitimcilik kariyerinde uzun yıllar öğretmenlik ve idarecilik görevlerinde bulundu; okul müdürlüğü başta olmak üzere çeşitli idari görevler üstlendi. Eğitimcilik kimliğinin yanı sıra yazı ve şiir dünyasında da aktif olarak yer almaktadır. Şehir ve Kültür dergisi ile Asanatlar internet sitesinde yazıları yayınlanmaktadır.
- Yazılar
- Favoriler
- Yorumlar
Kalmadı Güman
Mülk, sevda-yı aşkın kudretiyle nakış nakış işlenen koca bir tecelli sahnesi... Varlığın bağrındaki katreler, mutlak gücün sahibine pervane olmuş sadık âşıklar... İnsan! Ah insan muazzam…
Lâl Melal
Gözlerinde aynayı buldum, bak ne güzel dünya! Eksik kalan ne varsa vaha olur manaya; Bir çile paydosunda, toprak kokusu sana; Ben seni yâd ettikçe asaf…
Vitrin Ölüleri
Egzoz kokulu şehrin, başkalarını yargılamaktan dili nasır bağlamış caddelerinde usul usul adımlarla yürüyen bir adam vardı. Yükü, ayaklarından ziyade omuzlarındaydı artık; saçlarının beyazı siyahından çok,…
Hesaptan Azade
Masumiyet, bu çağda yaşanması zor ve giderek kaybolan bir özelliktir. Nefsin hesabından arınmış, iradenin Hakk’a teslim olduğu bir hâldir; niyetin gölgelenmediği, fiilin menfaatle kirlenmediği saf…
Araf Limanı
"Tanpınar’ın “Ne içindeyim zamanın, ne de büsbütün dışında… Yekpâre, geniş bir ânın” sözü, bir çatlaktan sızan su gibi elimde kalıyor; akıp giden zamanın kıyısına tutunuyorum.…
Karıncanın Lokması
Karınca tan yeri henüz söz ile hemhal olmamışken uyanır; toprağın koyuluğu ile gökyüzünün mavisi arasında, küçük bir yol çizer. Adımları önemli bir sorumluluk taşır; taşın…
Kirpinin Dikenleri Gibi
Kirpinin dikenleri battı bir gece, içime değil, sessiz bir çığlık gibi zor ve sessiz görünene değil, gözlerimden düşen o garip hayale… Yunus ne güzel demiş:…
Dedesinin Anası Dedesinin Balası
Bir ahu figanın rahminden doğmuş, bir hazanın eşiğinde kalmış; loş bir pencerenin önünde dizilmiş, anılar kervanından gelen mestane dizeler; Erzurum dağları da kar ile boran…
Keder Yakılan Kadınlar
O kadınlar… Ellerine kına değil, keder yakılan; o kadınlar… Her zorluğu göğüsleyip “bana mısın” demeden; toprağı avuçlarıyla sahiplenen, düştüğü yerden doğrulup ayağa kalkmayı başaran o…
Bir Kırtik
İnsan ne ile yaşar, biliyor musun? Bir lokmayla, bir kırtik sevgiyle, bir kırtik ilgiyle ve bir kırtik gözyaşıyla. Öyle anlar olur ki, bir kırtik bile…