Şehâdetinin birinci sene-i devriyesinde Şehit İsmail Haniye’ye ithâfen…
Ey Şehitler ocağı;
Dedesi şehit, babası şehit ve şehidin kendisi
Koca yürekli komutan
Rabbimizin övgüsüne mazhar olan,
Torunları, çocukları ve sonunda kendisi şehit olan yiğit
Sana ne kadar da yakışıyor şehadet.
Bütün bir ümmet “fi sebilillahi emvât” olduğuna etti şehadet
Doğusuyla batısıyla gözyaşı döktü,
İnancın, vakarın, aldığın nefes Siyonistlere korku saldı
Tahammül edemediler, asil duruşun onları sarstı.
Ey Yüce şehit, kanından yükselen özgürlük muştusu
Asla heba olmayacak; Siyonistlerin kanına girecek
Ve bütün bir dünya, hep birden haykıracak:
Şehitler ölmez, ölmeyecek ve zalimler bitecek!
Zalimler yenilecek ve cehenneme sürülecek.
Ey Şehitoğlu, şehit babası ve kendisi şehit
Varlığın korku saldı Siyonistlere; ortaklarına
Kanından bir Gazze yükselecek
Kudüs’e güneş doğacak
Şehadetin Siyonistleri boğacak.
Ey Şehitoğlu, şehit babası ve kendisi şehit
Davan ve mücadelen asla sönmeyecek
Onlar zannetseler de galip olduklarını
Selahaddin’in kanlı kılıcına mağlup olacaklar
Ve dünyada nefes alacak yer bulamayacaklar.
Ey Şehitoğlu, şehit babası ve kendisi şehit
Selam olsun sizlere, şühedaya selam olsun
Cihadınız ve gazanız mübarek olsun.
