Sen Aklıma Düşünce
Osman Yazıcı
Sen aklıma düşünce
Kararır gözlerim bulut bulut
Tecellin(l)e bayılmışlığın arifesinde
Sevda romatizmasına tutulur gönlüm
Göz dolduracağını anlarım
Yüreğimi kaplayan sızıdan
Sonra sen yağarsın rahmet rahmet
İki cihanıma
Toprak toprak kokar ruhum
Yâr yâr atılırım
Yed-i kudretine
Balçık balçık kararsın çamurumu
Vedud ellerinde yeniden yaratılırım
Sen aklıma düşünce
Ateş alır gönlüm üç günlük dünyadan
Sürülürüm menzilin namlu ucuna
Sıtma nöbetinde tutulurken ellerim
“Ateş!”i bekler titreyen tetik
Tek vurgunu vuracağını anlarım
İki cihanın şimşeklerini üstüme çekişimden
Sonra sen yakarsın yüreğimi Nur Nur!
Toprağım çöl çöl, suyum göl göl ısınır
Yâr yâr atılırım
Nârına, Nuruna
Pişmeye bırakırsın hamurumu
Ehad ellerinde yeniden yaratılırım
Sen aklıma düşünce
Taşıyamaz ağırlığını başım
Düşer önüne, kalbine baka baka
“Ağrı ağrı ağırlanışın ordadır” der gibi
Bana benden daha yakın olduğunu anlarım
Şah damarımın göğsünün kabarışından
Sadece “sana has”ta kalır gönlüm ya Kâfi …
Sonra sen bakarsın kalbime ya Şafi, ya Muafi!
Sende bulurum kendimi bende bende
Yâr yâr atılırım
Akla şifa haşmetine
Üflersin ruhundan gönül yarama
Ebed ellerinde yeniden yaratılırım
Sen aklıma düşünce
Utançtan kıpkırmızı olur yüzüm
Nankörlüğün karanlığındaki kalbim
Cürüm cürüm pis kan pompalar
Nefis ve şeytandan olma çıban başına
Patlayış kıvamına varır gecede kunut
Gök gürültüsünden anlarım
Umutsuzluğuma “La Teknetu”yla inişini
Sonra sen yıkarsın yeisimi Ğaffar Ğaffar
Yâr yâr atılırım
Deryadiline
Bir istiğfarla istifraya koyulur güruhum
Hamid ellerinde yeniden yaratılırım
Sen aklıma düşünce
Işkının sarmaşıkları sarar benliğimi
Çekilir kanım, dilim damağım kurur
Taşıyamaz gayrı bu gövde bu başı
Hüseyinler başına gelenlerden anlarım
Sevdiklerine Ker bela Kerbela gelişini
Sonra sen şehadet şerbetiyle inersin
Yalnız sana, kana kana
Susamışlığımın orucuna
Yâr yâr atılırım
Lale kadehine
Hicret ikliminde alırım soluğu
Ya Rahman Ya Rahim…
Mecid ellerinde yeniden yaratılırım
