O bir Samsunlu. Dingin, duru ve sessiz… Benden bir yaş küçük olduğuna bakmayın, kimse de inanmaz, sanki on yaş daha genç görünür. Duruşundan ve gençliğinden bir şey kaybetmeyenlerden… Onu tanıdığımda şiirleri ve yazıları zaten yayınlanıyordu dergilerde. 1983-89 yılları arasında Aylık Dergi, Mavera Dergisi ve o tarihlerde çıkan dergilerde görünüyordu. 90’lı yıllara geldiğimizde onu Ayane dergisinde görmeye başladık. Biz de arkadaşlarla birlikte zaten 90 yılının başlarında, Şubat ayında Kardelen’i çıkarmaya başladık. Mürsel Sönmez, Arif Dülger, Nurettin Durman onu tanıyorlardı, ismini sık sık onlardan duyardım. O bankacıdır, diyorlardı. Ben de; nasıl olur, bankacıdan nasıl şair olur, diye takılırdım onlara. Kardelen’i ilk çıkardığımız zamanlardan, daha ilk başlarda bizimleydi. Yanlış hatırlamıyorsam 3. sayısında “serin yaz akşamlarını bekle feriha” adlı şiiriyle bize katıldı ve bizleri, dostlarını, arkadaşlarını hiç bir zaman terk etmedi. Fırsat buldukça ki çok azdı fırsatı, toplantılarımıza, buluşmalarımıza da katıldı ve kendisinden, görüşlerinden istifade ettik. Şiiri ve edebiyatı paylaştık…
Onunla çok fazla teşrik-i mesai ettiğimi söyleyemem. Uzaktan da olsa abilik yaptı Kardelen dergisine, tıpkı Nurettin abi gibi…
İlk şiir kitabı “düşler ve aynalar”, yanlış kalmamışsa hafızamda Denge Yayınları’dan 1993 yılında çıktı. Kardelen’de niye yayınlanmadı, bunu hatırlamıyorum, Mürsel kesinlikle bir şeyler hatırlayacaktır.
İnce duyarlıklı, imgeye dayalı ama rahat söyleyişleri olan, sosyaliteyi şiirlerine taşıyan ve ustalıkla kullanan bir şair… Uzun yıllardır görmedim, en çok da kalbi gibi sakin ve yumuşak sesini özledim.
Hâlâ dilimde olan ve unutmadığım iki dizesini buradan da söyleyelim:
bu havada çamaşırlar kurumaz, üşürsün
serin yaz akşamlarını bekle feriha
Uzun, afiyet dolu, huzur dolu bir ömür diliyorum ona. Biz ondan memnunduk, inşallah o da bizden memnun kalmış ve hakkını helal etmiştir.
***
