Dilimi yıkadım da geldim
Söze hazırlık sınıfı olsun diye
Kılı kırk yaran kelimeler getirdim sana
Ki ben o kelimeleri kalbimle öptüm
Yarası pas tutan bir heykele rastladım parkta
Toydu, yalnızdı, vakti değil saati yoktu
Tok karnına alınır notuyla
Afrika’ya yollanan ilaçlar kadar mahcuptu
Uzakların kokusu olmaz
O özgeçmişidir insanın
Tutunduğum dal kırılır diye
İntihar etmedim
Nasıl olsa akşamları
Kıymığı batacak elime ayrılıkların
Bir incelik devrimi yap içimde
Sade bir kahve içer gibi
İçinde isyan olsun
Hep bir eksiktir gidişler
Umar, ümit eder
Ümmidir içim
Gel yalnızlığı israf etme
Ben toplarım ardından
Yarım kalan öyküleri
Yağmur yağarken bütün ağaçlar güzeldir
Kuşlarsa ıslak ve kederli
Gitmeyi bilmeyen ayakların olsun isterdim
Ah bir bilsen!
Her akşam ayrılığa dair
Sayısız birinciliklerim var benim
