Mehmet Kabakçı
1974 Gölbaşı-Adıyaman doğumlu. İlk, orta ve lise öğrenimini Gölbaşı’nda tamamladı. 1998 yılında Mersin Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünü bitirdi.
22 yıldır Milli Eğitim Bakanlığında Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeni ve yönetici olarak görev yapıyor. 2010-2015 yılları arasında yurt dışı görevi olarak T.C. Batum Başkonsolosluğu Türkçe Öğretim Merkezinde yöneticilik ve öğretmenlik yaptı. 2020 yılından beri –Trablusşam - Lübnan’da T.C. Beyrut Büyükelçiliği bünyesinde yurt dışı öğretmenlik görevini devam ettirmekte.
Yaklaşık 25 yıldır şiir, deneme ve hikaye yazmakta. Tamamlanmak üzere olan “Derviş ve Paradoks” isimli bir roman çalışması vardır. Millî Eğitim Bakanlığı Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdürlüğü tarafından yayımlanmış 7-14 yaş grubu için “Hayat Boyu Türkçe 1-2-3” isimli yabancılara Türkçe öğretimi ders ve çalışma kitaplarının yazarlarından biridir.
Şiir, deneme ve hikâyeleri Çadır, Güz, Anadolum, Mavi Çınar isimli dergilerde yayımlanmıştır.
İki çocuk babasıdır.
- Yazılar
- Favoriler
- Yorumlar
Bir Dağın da Alnı Vurur Yere
uyusaydım bir rüyaya kanardım belki kollarımda atışan kuşlar ah beni de unutur mu hileli tüm bakışlar oysa kelimelerim vardı henüz namlusuna sürülmemiş teneşire geldi ömre…
Ansızın Ölür Şairler
tembel bir sonbaharı bekler pencereler kuşlar ki istemeden düşürüverirler yüreklerini ağaç dallarından ödünç sevgiler ve ihanetler kuşanırken ve vakti belli olmayan meydan muharebelerine hazırlanırken gün…
Yitirilen
kabilemi yitirdim göçüp gitmişler beni bir ağaç altında bırakıp ki köksüz bir ağaç bu üstelik insanlar asılı dallarında bilmiyorum neleri götürmüşler yanlarında evim yoktu zaten…
Kilitli Sandık
şehirleri tutuşturan gökyüzünü siyaha boyayan kalemleri kırılmış suçlu bir çocuğum galip gelmişim bütün düellolarda yine de vurulmuşum tüm kurşunlarını sıkmışsın bana içimdeki denizler donmuş gemilerim…
Anneler Ağlar Sessizce
bir katrandır yağar huzursuz gece biri 'sevda' der, bîçare öteki 'aman' nedendir, niyedir sorgu suale dönünce hırsızdır sezdirmez geçer zalim zaman biri daldan koparcasına kopar…
Gözlerin Çöldür Artık
uykularımı geri ver yaprağın da canı vardır zira bilirsin özlemez ölüler artık işkenceye hazır tüm şehirler ne kolaymış gitmeler gidişin yerinden ayrılması bir azı dişin…
Bize Dair
caddelerimizi otlar kaplayacak ve çatılarımıza kuşlar yuva kuracak ıssızlığın savaşıp galip geldiği sokaklar kaybedecek tüm çocuklarını o çocuklar ki çoktan yitirmişler bahçelerini birer birer çıkıp…
Şehir Paradoksu II
bir kirmanda ip gibi eğirilirken ömrümüz birer birer ayrıldık siyahlardan lakin beyaz da olamadık griler içinde yüzer şimdi gönlümüz caddelerde bir gölge gibi dolaşır ruhumuz…
Kumdan Kaleler
sen durdun diye durmaz hiçbir şey akıp gider bu sokak bu cadde bu şehir kaldırımların ruhu incinirken tel örgülü bir çite takılır gibi bir şarkıya…
Şehir Paradoksu
bir ateş geçer içimizden kor kalır kül olmaz asla sonra gider herkes bir ben kalırım bana sen pencere kenarlarında yoksun yine de kırkikindiler çoktan inmiş…
