Mehmet Kabakçı
1974 Gölbaşı-Adıyaman doğumlu. İlk, orta ve lise öğrenimini Gölbaşı’nda tamamladı. 1998 yılında Mersin Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünü bitirdi.
22 yıldır Milli Eğitim Bakanlığında Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeni ve yönetici olarak görev yapıyor. 2010-2015 yılları arasında yurt dışı görevi olarak T.C. Batum Başkonsolosluğu Türkçe Öğretim Merkezinde yöneticilik ve öğretmenlik yaptı. 2020 yılından beri –Trablusşam - Lübnan’da T.C. Beyrut Büyükelçiliği bünyesinde yurt dışı öğretmenlik görevini devam ettirmekte.
Yaklaşık 25 yıldır şiir, deneme ve hikaye yazmakta. Tamamlanmak üzere olan “Derviş ve Paradoks” isimli bir roman çalışması vardır. Millî Eğitim Bakanlığı Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdürlüğü tarafından yayımlanmış 7-14 yaş grubu için “Hayat Boyu Türkçe 1-2-3” isimli yabancılara Türkçe öğretimi ders ve çalışma kitaplarının yazarlarından biridir.
Şiir, deneme ve hikâyeleri Çadır, Güz, Anadolum, Mavi Çınar isimli dergilerde yayımlanmıştır.
İki çocuk babasıdır.
- Yazılar
- Favoriler
- Yorumlar
Şehir Paradoksu II
bir kirmanda ip gibi eğirilirken ömrümüz birer birer ayrıldık siyahlardan lakin beyaz da olamadık griler içinde yüzer şimdi gönlümüz caddelerde bir gölge gibi dolaşır ruhumuz…
Kumdan Kaleler
sen durdun diye durmaz hiçbir şey akıp gider bu sokak bu cadde bu şehir kaldırımların ruhu incinirken tel örgülü bir çite takılır gibi bir şarkıya…
Şehir Paradoksu
bir ateş geçer içimizden kor kalır kül olmaz asla sonra gider herkes bir ben kalırım bana sen pencere kenarlarında yoksun yine de kırkikindiler çoktan inmiş…
Sonra Yollar Girdi Aramıza
koptu gemileri zapt eden halatlar kaç gemi yitip gider kaç gemi limanını kaybeder bir fotoğraf milyarlarca görüntümden durdurulmuş bir an kaybolmuş öncesi sonrası ne…
Kapıların Önü Toprak Kokusu
saklı olanı sever insan aşikârdan kaçarken heyhat ben onu yine de tanıdım Edoardo kralın soytarılarından en korkağıydı boyamayı severdi tüm camları siyaha yalan söylemeyi öğretmişti…
Kekeme Replikler Kalesi
kirlenmiş kağıtlar çekmecelerde sürünürken bir şüphe ormanında kaybolurken kalmak keskin bir bıçak üzerinde yürümek olurken kapatıyorum dünyayı perdeleri çekip kekeme replikler kalesine sığınıyorum şimdi ne…
Nehirden Denize Kadar
bütün cephelerde yenileceğiz ve bağlayacaklar ellerimizi dillerimiz çoktan susmuş zaten susuz azıksız kalacağız harabelere dönmüş bir şehrin ortasında sonra çocuklar gelecek ellerinde onarılmış sapanlarıyla onların…
Ruhuma Vekalet Eden Yollar
içimde birbirine saldıran onlarca his yine de mazbut ve temkinli adımlarım tek bir ses hariç tüm seslere kapalı kulaklarım zira biliyorum kapının önü toprak kokusu…
Ayrılık da Kadere Yazılır
kendi gerçeğimi senin gerçeğinden ayırırken bir şeyler kuruyor içimde ve sararmadan dökülüyor yapraklar zaten çiçek açtırmadı direndiğim tüm ayazlar kapatamaz hiçbir el içimdeki kapıları dışarıdan…
Bir Gün Sur Üflenir Her Yüreğe
şehrin karanlık caddeleri çağırıyor beni hayallerim yalpalıyor birazdan devrilecekmiş gibi ne bir ağaçtır devrilen ne de koca bir dağ bir yerlerde yalnız ölmüştür birileri bir…