Şair: Ayla Abak
Asılır ağlara aya karşı
Deniz olur balıkçı
Gök küresine uzanır
Yıldız olur müneccim
Kuşlu yağmur cıvıltısı
Aynalı pazar şaşaası
Med cezirli nefesi
Peşimizdedir dirim:
yaşa…
yaşa…
Güz geldi
Yağmur bıraktı bulutu
Yaprak ağacı unuttu
Güz geldi
Ben de bir yaprak gibi
düşsem
bu kalabalık ağaçtan
İçimin ikliminde bir adım atsam
Bin fersah etse yedi düvel boyunca
Gerilse kubbede alem
Okunsa sonsuz sela
Kurtulsam eprimiş ipten
Parçalansa yağlı çarklar da
Sonra hafif falsolu
Zarif bir röveşata
Kaybolsa uzayda dünya
Güneş ben ay ben evren ben
Dönsem kendi etrafımda
