1. Anasayfa
  2. Edebiyat

Koronavirüs Karşısında İnsanlık

Koronavirüs Karşısında İnsanlık

Emperyal güçler, koronavirüs (covit-19) gibi biyolojik savaşlar planlayıp uygulamaya çalışıyor muhtemelen. Ama bu biyolojik-emperyalist savaş; sapık evangelistlerin bir an önce kıyametin kopması ve bekledikleri kurtarıcının gelebilmesi için “Tanrı’yı kıyamete zorlamak” amaçlı değilse, siyonist kimlikli “iki ayaklı şeytanlar”ın,“beynelmilel baronlar”ın planları da olabilir.

Her ne olursa olsun, koronavirüs  silahı geri tepmiş gibi görünüyor. Çünkü ülke, millet, ırk, din, ideoloji ayrımı yapmıyor bu virüs. Zengin-fakir, zayıf-güçlü, siyah-beyaz, kadın-erkek, kültürlü-cahil, yönetici-halk, patron-işçi, emperyalist-müstemleke ayrımı da yapmıyor bu virüs. Çok ilginçtir ki bu “adil” koronavirüs, yalnızca çocuklara ve hayvanlara dokunmuyor şimdilik. 

Çılgın teknolojik gelişmelerle, kapitalist refahla, emperyal konforla, modernist hayat tarzıyla başı dönen, yörüngesini kaybeden, büyük bir kibre kapılan insanoğlunun ne kadar aciz bir mahluk olduğunu gösterdi koranavirüs belası. Bu covid-19 felaketiyle dehşete kapılan Batılı ülkelerin, yaşlıları, fakirleri ölüme terk etmesi; kâinattaki en vahşi mahlûkun modern insan olduğu gerçeğini bir kez daha gözler önüne serdi bu süreçte. Türlü maskelerle yaşayan insancıkların, emperyal devletlerin ve uluslararası teşkilatların gerçek yüzlerini ortaya çıkardı bu koronavirüs.

Kendilerinde mutlak güç, yönetme hakkı gören sahte ilahların hesabı varsa elbette âlemlerin Rabbi Allah’ın da bir hesabı, imtihanı vardır. Cenab-ı Allah; kâinatı, insanları düzensiz de yaratmadı başıboş da. Allah, tuzak kuranların tuzaklarını da bilen, o tuzakları da boşa çıkaracak olan mutlak ilahtır.

“Koronavirüs”ün emperyalistler tarafından laboratuvarda üretildiği gerçeği; kâinatı kozmik dengeyle yaratan ve mutlak güç sahibi Allah’ın bu virüs musibetiyle bütün insanlığı çeşitli yönlerden imtihan ettiği hakikatini değiştiremez. Allah, kullarını çeşitli yollar ve vesilelerle imtihan eder: Bazen sağlıkla bazen de hastalıkla, bazen varlıkla bazen de yoklukla, bazen zenginlikle bazen de kıtlıkla, bazen özgürlükle bazen de acziyetle…

Modernizm, kapitalizm, pozitivizm, komünizm, materyalizm, hedonizm, pragmatizm, emperyalizm gibi her türlü “izm”le “idrakine deli gömleği giydirilen” insanlığın virüsle terbiyesi, mutlak Yaratan karşısında acziyetini idrak edebilmesi mümkün olacak mıdır acaba?

 Felsefi, fikrî, sosyal, kültürel, sanatsal, pedagojik, siyasî, bilimsel ve teknik alanda insanlığı, dünyayı ifsat eden manevi virüsleri üreten, kendisiyle birlikte bütün dünyayı “buzul dağı”na doğru hızla sürükleyen, kendini ilah zannettiği için “Nuh Tufanı”nın farkına varamayan modern ve emperyalist dünya düzeni; “koronavirüs bumerangı”yla azgınlık, hayasızlık, hadsizlik, zevkçilik, bencillik, gurur, vahşet, adaletsizlik, merhametsizlik virüslerinden kurtulup kendine gelme, iflah olma fırsatını yakalayabilir mi? Felaket zamanlarındaki en büyük “cankurtaran simidi” olan evrensel ahlaki değerlere, kendi fıtratına dönebilir mi?

Koronavirüs sebebiyle her gün artan hasta ve ölüm vakalarıyla, işsizlik ve iflasların çoğalmasıyla korku hapsine giren insanoğlu, “Bir musibet, bin nasihatten yeğdir.” atasözündeki hikmeti kavrayabilecek mi? Sağlığın, sosyal hayatın, özgürlüğün, gezmenin, eğitimin, okumanın, ailenin, dayanışmanın, tabiatın, sohbetin, komşuluğun, iç âlemin, manevi değerlerin kadrini anlayıp insani bir yeni düzen kurabilecek mi?

 

Seyyid Hüseyin Nasr, bizlerin koronavirüs vesilesiyle manevi yönden önemli bir kazanım elde ettiğimizi ifade etmektedir: “Koronavirüs, bir anlamda kürelleşmeye karşıdır. Küresel olarak yayılsa da kültürel olarak etkisi tam tersi olmuştur. Bizi bulunduğumuz an ve mekân hakkında giderek daha fazla bilinçlendirdi. Ve ayrıca içimizdeki manzaraya dönmemizi sağladı.”

İyi olmak için kötülük yapmamak, iyilik yapmak yetmez. Kötülere, zalimlere meyletmemek, karşı çıkmak, en azından diliyle veya kalbiyle buğzetmek gerek. Erdemlilerin, yani adalet, özgürlük, barış, iyilik, merhamet, huzur ve güvenden yana olanların; vahşi kapitalist düzenin zalim çarklarında yalnızca kendini kurtarmayı düşünmeden, dünyayı ifsat edici bütün insanlık düşmanlarının çeşitli tuzaklarına karşı ittifak edip her türlü tedbiri almak mecburiyeti vardır. Kur’an-ı Kerim’de Allah’ın “Fe eyne tezhebûn” (Nereye gidiyorsunuz?) şeklindeki ilahi ihtarını idrak edenlere selam olsun!

     “Gittikçe yalnızlaşıyorsunuz insan kardeşlerim

     Ne bir ortak sevinciniz kaldı sizi çoğaltacak

     Ne bir içten dostunuz var acınızı alacak.

     Unuttunuz nicedir paylaşmanın mutluluğunu;

     Toprağı, rüzgârı, denizi, göğü

     O her zaman bir insanla anlamlı

     Tükenmez bir hazine gibi kendini sunan doğayı

     Unuttunuz, gömülüp günlük çıkarların

     Ve ucuz korkuların kör kuyularına

     Daraldıkça daraldı dünyaya açılan pencereniz.”

                                                                   (Şükrü Erbaş)

1966 yılında Samsun/ Terme’de doğdu. İlk ve ortaokulla liseyi Terme’de okudu. 1988’de Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Eğitim Fak. Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi Bölümü’nden “Peyami Safa’nın Yalnızız Romanı Üzerine Bir İnceleme” adlı lisans teziyle mezun oldu. 1989 yılında İstanbul/ Kartal Anadolu Lisesi’nde Türk dili ve edebiyatı öğretmeni olarak öğretmenlik mesleğine başlayan Ahmet Sezgin, çeşitli liselerde görev yaptı. Askerlik hizmetine Ankara/ Polatlı Topçu ve Füze Okulunda asteğmen öğrenci olarak başlayan Ahmet Sezgin, bu görevini Millî Eğitim’de asteğmen öğretmen unvanıyla tamamladı. Birçok dershanede öğretmenlik ve yöneticilik yapan Şair-Yazar Ahmet Sezgin, hâlen Terme’de Temel Kır Kız Anadolu İmam-Hatip Lisesinde görev yapmakta; çeşitli okul ve kurumlarda eğitim ve kültür alanında seminerler verip imza günü ve söyleşilerde bulunmaktadır. Ahmet Sezgin, 1987-1988 yılları arasında bir grup üniversiteli arkadaşıyla “Mesaj” isimli bir kültür-edebiyat dergisi çıkardı. Deneme, inceleme, biyografi, anı, hikâye ve şiirleri Güneysu, Mavera, Türk Edebiyatı, İslamî Edebiyat, Kırağı, Kültür Dünyası, Çınar, Ay Vakti, Yedi İklim, Yolcu, Berceste, Bir Nokta, Arkesanat, Samsun Kültür Sanat, Tüm Şehir, Dört Mevsim Edebiyat, Bilgi Pınarı gibi dergilerle birçok ulusal gazetede yayımlandı. Eğitimci-Şair-Yazar Ahmet Sezgin’in yayımlanmış eserleri şunlardır: “Türk Edebiyatında Ölüm Şiirleri Antolojisi” (Cengiz Yalçın ile, Ünlem Yay, İstanbul, 1993), “Güllerimi Ver Anne” (Şiir, Etüt Yay, Samsun, 1999, 2007), “Termeli Yazarlar ve Şairler Ansiklopedisi” (Biyografi, Samsun, 2012), “Aşk Medeniyetine Yolculuk” (Deneme, Etüt Yay., Samsun, 2014, 2017, 2019), “Kırk Yazardan Kırk Hikâye” (Etüt Yay., Samsun, 2020), “Ortaokullar İçin Hikâye Seçkisi” (Etüt Yay., Samsun, 2020), “Türkçenin Feryadı ve Dil Davamız” (Derleme, Etüt Yay., Samsun 2020), “Hüzün Yağmurları” (Şiir, Klaros Yayınları, Ankara, 2020) Türkiye Yazarlar Birliği üyesi Ahmet Sezgin, evli olup iki çocuk babasıdır.

Yazarın Profili

Bültenimize Katılın

Hemen ücretsiz üye olun ve yeni güncellemelerden haberdar olan ilk kişi olun.