Duygularım yığılmış asfalt kaldırımlara!
İçime sığmıyor gökyüzü,
Ay parçalanıyor gecenin asaletinde,
Siyah yine tenime işlemiş; biraz soğuk, biraz kırgın, biraz öfkeli ellerimde…
Umut serpiştiriyor sabaha içi öfke yüklü şahinler,
Ağaç köklerine sızıyor cılız karınca sesleri,
Yaklaştıkça güçleniyor, anlıyorum söylenenleri.
Verimsiz topraklarda can bulurken üzüm taneleri
Zikir ile anıldığında şahlanıyorsa Arş-ı gök
İşitiyorsa kulaklarım cılız karınca seslerini
Dal dal dağılıyorsak merhamet yüklü kervanlarla,
İşte o zaman gece rengini tam almamıştır Ay’ın ışığında, ne siyahtır ne beyaz.
Güneşin esaretinde saklı umutlar yeşertiyor çam kokan adamlar diyarında…
