Gün ışığının altında yeşermiş
Dallarını dört bir yana salmış
Zor bir zaman içinde kalmış
Bekler durur zeytin ağaçları
Aydınlığın, bereketin, ışığın
Ne doğuya ait ne batının
Dünyada sembolüdür barışın
Şimdi dalları kırık zeytin ağaçları
Yuvaları dağılmış, evsiz kuşlar
Sert ve çetin geçen soğuk kışlar
Bir de kara gözlü masum bakışlar
Bakar durur daima zeytin ağaçları
Kimisi dağların ta yamacında
Kimi düz ovaların bağrında
Kimi de beyaz karın altında
Sessizliğe bürünmüş zeytin ağaçları
İncirle birlikte yemin edilen
Allah’ın nûruna misal verilen
Işığı dört bir yana serpilen
Aydınlığın kaynağı zeytin ağaçları
