Sevdiğinin yüzüne bakmaktan çok gökyüzüne bakmaksa yaşamak, eksik giden bir şeyler var demektir hikâyenizin kurgusunda. Aşkta terk olmaz. Zaten her şeyi terk ederek gelirsin aşkın kapısına. Terki de terk edersin yani aşkta. Terkin adı olmaz adın terk olmadıkça. Adına bağlanma, bağlanmanın adıdır dünya, bitiremediğin adımlamakla. İlkin, adın terk edecek seni unutma.
Eskiden kurduğun hayallerin altında kalmak yeni hayallerinin önüne geçiyorsa hayal depremlerinin fay hattı kalbinin üzerinden geçiyor demektir. Bir başka deyişle hayallerini olası bir fay hattının üzerine kuruyorsun demektir. Bilinenin aksine insan, et ve kemikten değil ret ve gitmekten ibarettir.
Bir şarkıya yeniden başlamaktır yaşamak. Bir şiiri sevmektir, şairini hiç tanımadan. Hiçbir harfi uyandırma; aynı baharda açmayacaksan, aynı cümlede ayrı yazılsa da birlikte geçmeyecekse adın.
Susan insanın en güçlü yanı dostlarının onun için ördüğü duvarların kalınlığıdır. Ses geçirmez o duvar; söz geçirmez, sır geçirmez. Hepsinden önemlisi bedelini peşin ödediği o duvarın ardında olup biteni görmez. O duvarın bir yanı söz öbür yanı surettir. Duvara yaslanan sözden de suretten de payını alır. Duvarı okumak duvara yaslanmaya dâhildir. Duvara yaslanan bilir ki metin sabit kaldıkça mana zihinde iz bırakır.
Önündeki yokuşun dik oluşuna hayret etme. Onun dik oluşunda vaktinde atmayı ihmal ettiğin adımların izi vardır. Hayattan bir beklentisi olmayanların ölümden nasıl bir çıkarı olabilir? Saçlarındaki yalnızlık kokusunun, hiçbir zaman açmayan o balkonundaki sardunya ile ilgisinin olmadığını sanma.
Bazı güzel şeyler ‘Ç’ harfi ile başlar mesela. Çiçek gibi, çocuk gibi, çay gibi. Bakın işte, ‘ç’ harfini sevmek için bir sebep daha. İster büyük olsun ister küçük olsun bazı ‘ç’ ler güzeldir. Bir de imla kuralı önerisi: Cümle başında bile olsa; çayın, çiçeğin ve çocuğun ç’si küçük harfle yazılmalı… Çünkü küçük mutluluklar küçük harfle başlar…
Unutmak, hatırlamanın değil hatır saymamanın vefasızlığıdır. Öyle bildiğin gibi esnek değildir bazı duygular. Dokunsan kırılır dokunmasan incinir, sızlar içinden geçen murassa umutlar. Lügatte hiçbir zaman unutuşların karşılığı değildir yutkunuşlar. Kapı umuttur; bir yol vardır elbet, kapı kapı kapansa da bütün yollar.
Devam edecek…
