Hoş geldin sen çocuğum.
Bak, bu insan, bu ağaç, bu kuş
Ayağının altındaki bu kara toprak
Hepsi senin bu çatının altında
Neler görüyor, neler duyuyorsan.
Önce benden başla istersen,
İnsandan başla, öğretmenlerinden.
Hepsi senin için varlar onlar.
Üzüleceklerse bir gün sen üzüldün diye
Sevineceklerse sen sevindin diye.
Kaşları çatılırsa bekle
Okşayacak saçlarını elleri.
Bu kitap, bu defter, bu silgi
Nelerse ki o senin güzel eşyaların
En güzellerinden aldın onları
Kim bilir hangi müstesna köşende sakladın
Sonra kitaplarını aldın kapladın
Senin olduğunu belirtir yazılar yazdın.
Onlar değil, sen hoş geldin çocuğum.
Üzüm, güneşten ışığını ala ala kızarır.
Ağaç, en güzel, taze fidanken gereken şeklini alır.
Öğretmenin ektiği tarlada yıllar sonra bir gül biter.
Sen bitersin çocuğum.
Kadîm asırlarda usta bir şair
Dikenden güller umar ve sular dikenleri.
İyi bilirim ki sen bir gülsün
Burası bir saksı
Çevrende haylaz rüzgârlar
Ve azgın dalgalar
Kuşlardan martılar.
Hepsinin üstünde sen
Başın dönük güneşe doğru
Güneş neredeyse oraya doğru
Sen hoş geldin çocuğum.
