Yolculuk için bir taraftan hazırlık yaparken diğer taraftan heyecan dalgası da fırtınaya doğru evriliyordu. Bende biraz böyledir. Aslında biraz değil, hayli hayli fazla.
Sarı humma aşımı oldum, sıtma ilacımı içtim. Olası soğuk algınlıklarına karşı da doktordan ilaç yazdırdım. Sıra eşyaları hazırlamaya gelmişti. Hanım, valizimin hazırlanmasında bana genelde hiçbir iş bırakmaz; ancak rahatsız olduğu için bu kez iş bana düştü. Ben de elime yüzüme bulaştırdım. Önce son seyahatte kullandığım valizi aldım, sonra ondan vazgeçtim. Daha büyük olsun diye ikinci bir valiz çıkardım. Onun da tekerleklerinden birinin kırık olduğu ortaya çıkınca üçüncü valizi hazırladım. Tabii bütün bunlar iki gün içinde yaşandı.
Tişörtler, pantolonlar ve diğer giysilerin ardından çocuklar ve büyükler için hazırladığım kitaplar ile lokum gibi çeşitli hediyeler de valizde yerini aldı. Cemil bu süreçte bana her türlü lojistik desteği verdi, sağ olsun. Özellikle saklama alanı dolan telefonumun yedeklenmesi için iki gün boyunca neredeyse bütün vaktini bana ayırdı.
Bu hazırlıkları yaparken Sumud mücahitlerini düşündüm. Bıkmadan, usanmadan İsrail vahşetine karşı Gazze’nin sesi, Filistin’in nefesi, dünyanın vicdanı, ümmetin şerefi olmak için yola çıkanlar aklıma geldi ve utandım. Onlar da böyle bir hazırlık mı yapıyorlardı? Gittikleri yerde oteller mi vardı? VIP’te mi karşılanıyorlardı? Belli bir plan doğrultusunda gidip bir hafta sonra geri dönmenin hesabını mı yapıyorlardı?
Hiçbiri…
Bunları düşündüm ve biraz daha utandım. Çabalarını takdir ettim. Şehitleri andım. Gazilere kalpten selam gönderdim. “Selam olsun o mücahitlere. Gazanız mübarek olsun. Zaferiniz kutlu olsun ey aziz insanlar!”
24 Mayıs 2026 / İstanbul
Afrika Denince Akla İlk Gelenler…
Türkiye Diyanet Vakfı ile gerçekleştireceğimiz kurban organizasyonu için gideceğimiz ülkenin Senegal olduğu kesinleşince zihnim sürekli Afrika’ya gitti. Afrika ile ilgili düşünceler aklıma üşüştü; isimler, mekânlar, olaylar…
İlk olarak zulüm geldi aklıma. Sömürgecilik, emperyalizm; katil, yamyam Batılılar… Hollanda, Portekiz, İngiltere, Fransa, sahtekâr ve münafık Amerikalılar, daha niceleri…
Pırıl pırıl gözlerdeki ferin söndürülmesi geldi aklıma. Analarından hür doğan çocukların, delikanlıların insanlık dışı yollarla; ambarlardan, ahırlardan geçirilerek götürülmesi, alınıp satılması geldi. Ellere, ayaklara, boyunlara, hatta ruhlara vurulan zincirler geldi. Madenler, hazineler, altınlar ve mücevherler karşılığında verilen incik boncuklar geldi. Umut ve inanç bezirganlığıyla kandırılan, aldatılan, Hristiyanlaştırılan insanlar geldi.
İlginçtir; bütün bu acılara rağmen bitmeyen bir coşku da geldi aklıma. Raks, heyecan, hayata bağlılık, tebessüm, neşe ve yaşama sevinci geldi. Sadelik, ilkellik, azla yetinme ve yaşanabilirlik geldi. Sahip oldukları zenginliğe rağmen fakir bir yaşam; varlık içinde yokluk, bahtsızlık geldi. Kara talih geldi.
“Kara talih” deyince aklıma “kara vicdan”, “kara gün”, “bahtı kara”, “kapkara düşünceler” gibi deyimler geldi. Sağımdaki, solumdaki, önümdeki kara çehrelere bakarken olumsuzlukların niçin “kara” kelimesiyle özdeşleştirildiğini düşündüm… Adana Milletvekili Ahmet Zenbilci ve Devlet Denetleme Kurulu Üyesi İsmail Kurul ile havaalanında buluştuk. İmam Hüseyin Yaşar’la birlikte yola çıktık; ancak o Pakistan’a gidiyordu. Havaalanında Diyanet Akademisi Başkanı Enver Osman Kaan Hoca ile de karşılaştık. Pakistan’a gittiği için, İbrahim Haşlamacı’nın imam hatip okullarının model olarak ele alındığı bir kitabı okuyordu.
Beraber uzun soluklu bir sohbetimiz oldu. Din Öğretimi Genel Müdürlüğünde çalışırken bu konuda Pakistan ve farklı İslam ülkeleriyle çok ayrıntılı görüşmeler yapılmıştı. İslam ülkelerinde yerleşmiş bir yapıyı değiştirmek kolay değil. Pakistan’da geleneksel yapı oldukça güçlü. İnşallah hayırlı gelişmelere vesile olur.
25 Mayıs 2026 / Dakka
Bayram Heyecanı
Kurbanlarımızı bayramın üç gününde altı farklı bölgede kestik. Türkiye Diyanet Vakfı, aylar öncesinden iş birliği yapacağı yerel vakıf ve derneklerle temasa geçmişti. Gidilecek ülkelerde yaklaşık kaç kurbanın, nerede ve nasıl kesileceği, etlerin kimlere dağıtılacağı önceden tek tek planlanıyordu. Çoğu ülkeye öncü ekipler gönderiliyor; veteriner hekimler eşliğinde hayvanların hem sağlık hem de dinî açıdan kurban olmaya uygun olup olmadığı kontrol ediliyordu. Ayrıca yerel vakıf ve dernekler tarafından satın alınan kurbanlıklar da denetleniyordu. Senegal’e giden öncü ekibe iki veteriner hekim eşlik etmişti. Kurban kesimleri ve dağıtımları altı bölgede gerçekleştirildi.
Ben, Ahmet Zenbilci ve İsmail Kurul Hocalar birlikte Dakar’da kaldık. TDV Başmüfettişi Fuat Büyükkaymaz, TDV Batı Afrika Temsilcisi Furkan Taze ve Dakar Din Hizmetleri Müşaviri Faruk Uysal, ülkedeki kurban kesim ve dağıtım organizasyonunu büyük bir uyum içerisinde yürüttüler.
Büyükelçimiz Dilşad Kırbaşlı Karaoğlu göreve henüz yeni başlamıştı. Dakar’da bizi sıcak ve güler yüzüyle karşıladı. Din Hizmetleri Müşaviri Faruk Uysal, Eğitim Müşaviri Mustafa Saygın ve TDV Batı Afrika Temsilcisi Furkan Taze de havaalanında kendisine eşlik ettiler.
Aynı gün, 25 Mayıs 2026 Pazartesi günü saat 13.30’da Büyükelçimiz bizi büyükelçiliğe davet etti. Çalışmalarımız hakkında bilgi aldı, bize de ülke hakkında değerlendirmelerde bulundu. Oldukça verimli bir görüşme gerçekleştirdik.
Ertesi gün Büyükelçimiz, bayram namazını kıldığımız Dakar İslam Enstitüsündeki bayramlaşma programına da katıldı. Bayram namazında elçiliğin müşavirleriyle birlikte TİKA Başkanı, Yunus Emre Enstitüsü Müdürü,
Türkiye Maarif Vakfı Temsilcisi ve Türkiye’den gelen diğer misafirler de hazır bulundu. Türkiye’ye dönmeden önce de Büyükelçimizin düzenlediği yemekli toplantıda bir araya geldik.
Yurt Dışında Kurban Dağıtılmalı mı?
Evet, dağıtılmalı.
Ancak bu konu bazı hassasiyetler çerçevesinde değerlendirilmelidir. Öncelikle kurban kesecek kişinin hazırlığı ailesiyle birlikte yapması önemlidir. Aile fertleri kurban sevincini evlerinde yaşamalıdır. Kurban kesimine imkân ölçüsünde yardım etmeli, ona şahitlik etmeli, en güzeli de hep birlikte dua etmelidir. Çocuklar, eş ve yakınlarla bu manevi iklim paylaşılmalıdır. Mahallede, çevrede ve akrabalar arasında bulunan ihtiyaç sahipleri gözetilmeli; bayramlaşılmalı, imkân nispetinde sofralar kurulmalı ve misafirler ağırlanmalıdır. Bayramın sevinci ve bereketi ailece yaşanmalıdır.
İki kurban kesme imkânı bulunan bir kimse, bunlardan birini yurt dışına bağışlayabilir.
“Yorgunluk olmasın, uğraşmayayım, dağıtımı kiminle ve nasıl yapayım?” düşüncesiyle ilk ve tek kurbanı yurt dışına göndermek yerine, ilk kurbanın aile ortamında kesilmesi daha uygundur. İkinci kurban ise gönül rahatlığıyla yurt dışına bağışlanabilir.
Yurt dışında kurban kesmek ve dağıtmak, her şeyden önce İslam ümmeti arasında güçlü bir muhabbetin oluşmasına vesile olmaktadır. Ümmet bilincini pekiştiren bu yardımlar, yıl boyunca et görmeyen nice insanın sofrasına bereket taşımaktadır. Aynı zamanda Türkiye’ye karşı samimi bir muhabbetin doğmasına katkı sağlamaktadır.
Türkiye’den ulaştırılan yardımlar, o ülkelerde ticaret, eğitim ve insani yardım alanlarında çalışan gönüllülere moral vermekte; karşılaştıkları bazı sorunların çözümünü de kolaylaştırmaktadır. Kültür, sanat, eğitim ve ekonomi gibi alanlarda yürütülen çalışmalara yeni imkânlar açmakta, başka insani yardım faaliyetlerinin de önünü aralamaktadır. Yerel vakıf ve derneklerle kurulan iş birlikleri güçlenmektedir.
Görevli veya gönüllü olarak yurt dışına giden vatandaşlarımızda da insanların dertleriyle dertlenme, sorunlarını yerinde görme ve çözüm üretme şuuru gelişmektedir. Diplomatik açıdan ülkemiz ile gönül coğrafyamız arasında yeni köprüler kurulmaktadır. Dünyanın farklı bölgelerinde yaşayan Müslüman kardeşlerimizle bağlarımız kuvvetlenmekte, azınlık durumunda yaşayan Müslüman topluluklara destek ulaştırılmaktadır. Ayrıca bu organizasyonlar, sivil toplum kuruluşlarımızın uluslararası yardım ve faaliyet yürütme kabiliyetini de artırmaktadır. Bu imkânları farklı alanlarda daha da geliştirebiliriz.
Türkiye Diyanet Vakfı, 2026 yılı itibarıyla 81 il, 922 ilçe, 84 ülke ve 420 farklı bölgede; 882.044 hisse kurban bağışıyla rekor bir organizasyona imza attı. “Kurbanını paylaş, kardeşinle yakınlaş” sloganı da bu ruhu en güzel şekilde yansıtmaktadır.
Başta bağışta bulunan kardeşlerimiz olmak üzere, bu organizasyonun gerçekleşmesinde emeği geçen Diyanet İşleri Başkanlığına, Türkiye Diyanet Vakfı yöneticilerine, görevlilerine, gönüllülerine, yurt dışında destek veren kurum ve kuruluşlara, resmî ve sivil bütün emek sahiplerine gönülden teşekkür ediyorum.
30 Mayıs 2026 / Dakar, Senegal
Allah razı olsun, hayrınızı kabul buyursun biiznillah.
Aziz hocam, kalemine ve yüreğine sağlık. Yazını okurken sadece Senegal’e uzanan bir yolculuğu değil; insanın kendi vicdanına yaptığı derin bir yolculuğu da okudum. Özellikle hazırlıklarını Gazze’deki fedakâr mücahitlerin adanmışlığıyla kıyaslayarak yaptığın iç muhasebe, satırlarına samimiyetin en güzel hâlini yansıtmış.
Afrika’yı anlatırken de aslında insanlığın ortak hafızasına dokunuyorsun. O bereketli topraklar yoksul doğmadı; sömürünün, zulmün ve hırsın gölgesinde yoksullaştırıldı. Zincire vurulan yalnızca bedenler değil, umutlar ve nesillerdi. Ama bütün bu acılara rağmen yüzlerden eksilmeyen tebessüm, gönüllerde tükenmeyen umut ve hayata tutunuş, insan ruhunun hiçbir zaman teslim alınamayacağını gösteriyor. İşte gerçek zenginlik de burada saklı.
Yazın bana bir kez daha hatırlattı ki; bazı yolculuklar kilometrelerle değil, vicdanda bırakılan izlerle ölçülür. Rabbim çıktığınız bu hayır yolculuğunu bereketli eylesin, attığınız her adımı kabul buyursun. Gittiğiniz her yerde yalnızca kurban emanetini değil; kardeşliği, merhameti ve ümmetin duasını da taşıyacağınıza yürekten inanıyorum.
Kalemin daim, yolun açık, hizmetin makbul olsun hocam.
Yaşananlar ve yapılanlar çok güzel. Ancak bunları mükemmel bir biçimde yazmak ve anlatmak ta başka güzel. “Antep karası, Kalecik karası ve kara gözlüm vb.””gibi sözler de var.
Kıymetli Hocamızın kalbine, emeğine sağlık; çok samimi ve etkileyici bir yazı olmuş. Rabbim yaptığınız hayırları, kurban emanetlerinizi ve dualarınızı kabul eylesin. Yolunuz her daim açık, kardeşliğimiz daim olsun.