Bizimle İletişime Geçin

Edebiyat

Taşların Alnına Konan Kuşlar

EKLENDİ

:

Hangi hüzündür özleyen seni
Meleklerin sardığı açık yarada?
Tutunamadın ve yenildin kalbine
Üstüne titrediğin mavi sularda

Ölülerin arasından geçiyorsun
Yazıları silinen bir mezar taşı

Yosun basmış ağrı sızan göğsüne
Ki öleli hayli zaman oldu ustası

Toprağın dilini nasıl bilirse yağmur
Öyle biliyorum kokunu senin
Sürgünde bütün çiçekler sümbül
Ömür denen o ön ödemeli mevsim

 

Koklarken soldurulmuş gülleri
Sen hep alıp acına iliştirdin
Kalbin yorgun bir mezar kitabesi
Taze zarflar açan eller kadar telaşlı

 

Anlamın kalbine vurgun karanfil
Kırılmış hevesler taşıyan kuşlar
İşte budur yaşamak denen kahır
Yarım bir ömre adanan bahar

 

Gök giyinmeden mavisini
Deniz, yıldızından soyunmadan
Mürekkebin üremesi midir şiir?
Kaleme yemin edeni anımsamadan

Nedir ki kuşlardan geriye kalan?
Üşümüş bir akşamdan başka
Yıkım kararı çıkmış meğer
Hatır denen o en eski hisara

Söz mü dayanır dilsiz olana
Ah bir görebilseydin!
Taşların alnına konan kuşları
Nereye baksan gökyüzü orda

 

Vakit şimdi ikindi vakti

Bu karlar eski kışlardan kalma
Ölüler yaşını göstermez
Boşuna okuma mezar taşını

 

Hüseyin ÇOLAK

Çok Okunanlar