Hep vardın sen, yine de seni çoğaltmak için.
Kirli afişler astım şehrin duvarlarına
Gölgesinde koşarken her şey olan bir hiç’in
Suçüstü yakalandım polis radarlarına
Belki de gözlerindir çıldırtan denizleri
Gözlerin el kitabım, siyah, dingin ve ruşen
Seni gösteriyorken bütün parmak izleri
Neden ben oluyorum suçlu morguna düşen
Kazanmak kaybedilen düşlerin kırıntısı
Seni yitirdiğim an yanımda buluyorum
Adını fısıldasam beni bulur yankısı
Sen Leyla değilsen de ben mecnun oluyorum
İncecik bir ipliğin üzerinde bedenim
Yıldızlar nefes alsa boşluğa düşüyorum
Orgların eşliğinde cinnet geçiren benim
Elimde kafatasım deştikçe deşiyorum
