Yere düşmüş bir çınar yaprağını hafifçe aralasam, altında uyuyup kalmış olabilir misin?
Zamansız uyandırdığım bir uykunun ucunda, vaktinden önce görülmüş ama hayata geç kalmış bir düşün, sonu gelmez ve hepsi sen olan hayallerinden birinin kırığına düşmüş olabilir misin peki. Gözleri kan çanağı olan gecelerimin sabahlarından seni nasıl saklayacağımı bilemediğim için, bilemediğim her şeyin mahremim, bildiklerimin namahremim olduğunu biliyor musun?
Nereden bileceksin ki desem ve ya da eklentisiyle devam etsem, hayatımın son cümlesine uzanıp gençliğimden kopardığın bir umudu nokta diye yapıştırır mıydın?
Gipsy Kings ve nicelerinin aşkıma şarkı yetiştirebilmek için gece-gündüz dur durak bilmeksizin besteler yaptığı gençlik zamanlarımın dünyanın zamanından silindiğini, elimde, ele avuca gelmeyen ve kayıp giden bir ‘sen’ kaldığını, senden bir ‘ben’ olarak geriye benden bir şey kalmadığını, ömrümün hasılasının bir mürekkep lekesinden ibaret olduğunu, düşünür taklitlerinden yaptığım filozofu çarşı-pazar yanımda gezdirerek, sensizliğin bende zirve bir olgunluğu doğurduğu pozlarına nasıl yaslandığımı anlatabilseydim şayet, yer mi yerinden oynardı, ben mi yerimden oynardım, kestiremiyorum.
Bir heykeltıraş titizliğiyle senden yonttuğum şirkleri, senin de aşkımın karşısına diktiğin şerikleri bir yerde toplayıp kırk-kırk beş yıl bu tarafa gelerek hepsine birlikte bakabilseydik, şirklerin de şeriklerin de o eski tadı yok mu derdik acaba. En azından bir araya gelmiş olmaklığımızın esrimesine mi kaptırırdık kendimizi yoksa.
Yine de dirilmesi geçmişin, sürpriz bir şekilde çıkıp gelen bir Gipsy Kings parçasında veya zamanın hafızasına geçmiş bir şarkıda; hoş görülse gerektir. Hoş görülse gerektir özlemek: Önlenemez, öngörülemez ve reddedilemez tabiatıyla.
27.05.2025
