Akşamı karşılamak zordur
Daha da zordur sonrası
Günbatımını bekleyen isli hatıralar
Yığılır kapına,
Yaşanmamış yaşanmışlıklar
Yaşlanmış hasret,
Çeşme başını terkeden işmar
Ağlamakla gülmek arasına çekilmiş çizgi
Bir bir çekilir aradan, boş bir meydandır artık zaman
Sürür gider, vurulur dönersin
Sevgilinin, yastığına baş koymadığı hayallerinden
Hep karşılayan olmuşsundur akşamı ve akşam sürgünlerini
Gurbeti mesken tutmuş bir beklemek dökülür gözlerinden
Orası hiç bir zaman burası değildir
Bilirsin dik açılardan düştüğünde kırılacağını zamanın
Bir hikâye yazayım dersin, yazılır yazılmaz silinen
Kimseler bilmesin, kimseler görmesin
Bir “ah”ın kaç ömürlük bir yolun yolcusu olduğunu
Aşılamayan dağlardan, gidilemeyen yollardan
Dönemeyip gelenin
Üzerine yemin edilip de tutulmamış bir söz olduğunu görürsün
Vaktin buğusunu silmektir işin yaşarmış gözlerle
Kendime söyleyeyim de bana bir çay getirsin, dersin
Oturup içelim,
Bir kader gibi,
Az sonra kapımı tıkırdatacak akşamla birlikte
