Şair: Yasemin Kapusuz
Alaca karanlıkta define arıyorum baykuşlarla
Gökyüzü yere seriyor postunu, maviyim, viraneyim
Bir küheylan nara atıyor şehre karşı, iltifata tabi
Aşk davasında duruşmada mahcup bekleyişlerim
Seni bekliyorum, seni beklerken yarılıyor kalbim
Sebeplere sığınıyorum, nizam hep Molla Kasım
Su nerede bilmiyorum, safa ve merve arası Meryem’im
Nasıl birbirine çarpmadan yürüyorsa balıklar, kuşlar…
Yürüyorum, zorbalığa karşı içimde mahzun sesinle
Irmaklar sana akmak istiyor, dağlar sana ermek, ben sana…
Hiçlik türküsü taşıyor uzun yolda mûsikâr
Kadrajıma sığmıyor yüzün, aynada değil, bendesin.
Seni beklerken Hira dinginliği okunuyor hümayundan
Rahmet bize Hak’tan geliyor, yanıyor ve biliyorum
Ben ol da bil diyor gül mevsiminde ateş, karınca misali
Âdem, âlem oluyor içimde, iyi ki var oluyorum kırk bir kere
Ocakta taş değil, aş kaynıyor seni beklerken Ömer’le
Dizimde Habib-i Kibriya uyuyor, yılan zehri şerbetim
Züleyha gençlik iksiri içiyor zindandan, rüya ecesi
Dünya, böyle güzel olmuyor dünya olalı, şiir böyle güzel
Hep seni beklerken, hep seni beklerken, hep seni…
