Hüseyin Çolak
Eğitim Yöneticisi/Öğretmen, Trabzon’da doğdu. İlkokul, Ortaokul ve Liseyi Trabzon’da okudu. Ankara Üniversitesi mezunu, aynı üniversitenin Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde Yüksek Lisans eğitimini tamamladı.
Ay Vakti, Türk Edebiyatı, Yedi İklim, Sebîlürreşad, Yitiksöz, İnsaniyet, Gergef, Kümbet, Pınarbaşı, Maarifhane, Deveran, Mora Dergisi ve Kara Yılkı gibi çeşitli dergilerde şiirleri ve denemeleri yayımlandı.
Eserleri:
Kıyıya Vuran / Şiir (2024)
İyi İhtimaller / Deneme (2025)
- Yazılar
- Favoriler
- Yorumlar
Bütün Sevgiler Çocuktur
Koygun seslere yenik düşmekten yoruldu Çelikten bir baltanın yonta yonta büyüttüğü yaralar Kırk yıldır mırıldanan bir ırmakta yıkıyorum ruhumu Ölen çocukları teklifsiz içime gömüyorlar …
Şairlere Güvenebilir miyiz?
‘Şairlere güvenebilir miyiz?’ sorusunun tek bir cevabı olduğu kanaatinde değilim. Bu soruyu; bir endişe sarmalından, şüphe sarmaşığından ve kaygı karmaşasından soyutlayarak yanıtlamak yalın bir paradoksun…
Hep Bir Eksiktir Gidişler
Dilimi yıkadım da geldim Söze hazırlık sınıfı olsun diye Kılı kırk yaran kelimeler getirdim sana Ki ben o kelimeleri kalbimle öptüm Yarası pas tutan…
Geç Kaldım, Özür Dilerim
“acı, takunyalar giyerek yürürdü yüreğimde sevincinse tüyden ayakları vardı” Ahmet Erhan Sana, ‘Gülümse’ demekten korkuyorum. Gülünce, uyaklı bir hüzün düşüyor rengi kahveye redif…
Rim
Kızını Gazze diye seven bir annedir içim Koşarak geldim rüyalarına şehrin öbür ucundan Bitişik yazılır Tanrıyla çocukların duası Dede ile torunu ayrılmaz kesme işareti ile…
Fosfor
Manhattan’da bir anne Yemek masasında çocuğuna Yavrum tabağındaki balığı bitir diyordu Yüksek oranda fosfor barındırır Daha gürbüz ve müstemleke olmak için Balık yemelisin…
Güzel Yenildik
Benim sırrımdı aynalardaki sır; ne zaman sırtımı dağlara döndüm, sırrı döküldü bütün aynaların. Hallerin tasviri, hâletin tahlilinin önüne geçince helalin tasfiyesine tanıklık etti varlığımın…
Susmak İnce İşçilik İster
Sen gülünce Göç yollarını şaşıran kuşlar üşüşüyor ellerime Gecenin yan anlamlarına yaslıyorum yanağımı Dinmiyor dilimdeki yalpa Sonu gelmez bir bağışla, bağışla beni Senin için…
Beni Uçurumlardan Alacak Bir Dua Öğret Bana
Dünyadan miras kalan son bakış hakkımı gökyüzü için kullanıyorum, denizin yüzü çok uzak diye bana. Yine matematik hesaplarıyla başım belada. Yalnızlığı, eşitliğin öbür yanına…
Parçalı Kırık
Anlamak yalnızlıktır diyordu Rilke İyi halden tahliye olan kuşları saymazsak Yaşamak iyi gelmiyor yenik düşene Geceleri rengi maviye dönen bir kentte Minarelerin bile yağmurda…