Terk edilmiş bir şehrin,
terk edilmiş bir lunaparkı misali
çocuk sesleri de
kaba sesli kargaların arasında
cılız…
Enstrümantal olmayan bu orkestra da
yitirilen sadece
zamansal ve mekânsal ahenk değil
kopan fırtınada
şehrin sokaklarına akan
kan ve irin değil
kendine çeken, çamur
Siyahın lekesi beyaza
Günahın lekesi kalbe
düşünce
renk paleti solar
birer birer
“Ruh ölünce yaşın bir önemi kalmaz”
devamlılık bedensel
gün gelir
ruhların cenazesinde
Siyah şemsiyeler yağmura karşı açılır
Siyah gözlükler güneşe karşı takılır
bu siyah merakı nedir
ruhlara hitap etmeyen
gözlere hitap eden
lirik bir matem havası
siyahın edebiyatına
renkli-renksiz methiyeler düzülür
