Biz hüznü yakından tanırız. Bir şehrin gözyaşlarından tanırız hüznü… O şehrin zincirlerini kıramadığımızdan tanırız. Hz. Süleyman’a mahcubiyetimizden tanırız hüznü…
Hz. Meryem’in ayak izlerine, Hz. İsa’nın sözlerine, Hz. Muhammed’in miraca yükselişine şahittir Kudüs…
Son Peygamberin ilk kıblesi, Müslümanların ilk secdesinin adresi, Hz. İsa’nın, Hz. Meryem’in şehri. Miraç’la göklere açılan kapı, semalara yükselişin ilk basamağı, enbiya yurdu, veliler diyarı, Hz. Ömer’in yadigârı, Selahaddin Eyyubi’nin armağanı, ecdadımızın kutlu mirasıdır Kudüs…
Azamet tecellisi Mekke, rahmet tecellisi Medine’den sonra bütün cilvesiyle hayatın ve dünyanın nabzının attığı, imtihan tecellisi üçüncü Harem-i Şerif’tir Kudüs…
En çok çocuk bu topraklarda öldürüldü belki. Yetimlik, öksüzlük en çok bu coğrafyada paylaşıldı belki de.
Anlatılacak ne çok yaşanmışlığın var Kudüs.
Kudüs bir aşktır yürekte yanan
Kudüs bir sevdadır uykuları kaçıran…
Kudüs; dilimizdeki dua, yüreğimizdeki yara…
Ettiğimiz bütün yeminlere, verdiğimiz sözlere şahittir bu kutlu belde… Dünyanın bütün yükünü omuzlamak ister gibi bakar durur hüzünle… Yorgunluğunu görmez hiç kimse… Ne istediğini bilmez kavgalardan ve savaşlardan başını kaldıramayanlar… Kudüs ne söyler diye dinlemez kimse… Caddelerinde kurulan sözde hâkimiyete aldırmaz Kudüs… Şiddet yorgun düşsün diye bekler durur azimle…
Mescid-i Aksa’nın avlusunda güvercinler uçuşurken Kudüs’ün yangınları diner mi?
Amin sesleri arşa ulaştığında bu hüzün dağılıp gider mi?
Ey Aksa yetimler unutur yetimliğini sen özgür olduğunda… Anneler avutur kendilerini… Öksüz bedenlerden acı kalkar sen özgür kaldığında… Hür yürekler ayağa kalkar Ey Aksa senin avlularından… Eller açılır senin yanı başından göğe doğru… Biz sana şahit sen bize şahit olursun. Hüznün dağılsın diye avuçlarımızda taş değil barış karanfilleri saklarız usulca…
Sen ağlama ey kutsal Kudüs… Işıkları sönmesin gözlerinin… Ümidi tükenmesin şehrinin sakinlerinin… Karanlığı döven çocukların ağıtları karışmasın senin semalarına… Aksa Camii’nden her sabah güneşle dirilsin umutlar… İnancını yitirmiş olanlara, acıyı tanıyanlara, yüreğine kelepçe vuranlara senin selamın değsin.
Şahlansın kapında en doru atlar… Başladığımız gibi devam etsin özgürlüğe yazdığımız şiirler… Zincirler hayatımızı bölemez. Şükür ve dua kalkanımızdır bizim. Cesaretimiz kalemizdir. Ümidimiz dirilişimizdir.
Başladığımız yerde değiliz. Attığımız adımlarımız aynı değil… Sıkılmış yumruklarımızı ısırmıyoruz. Dünya sussa da biz susmuyoruz.
Ey Kudüs sen onurumuzsun bizim. Sen harem-i ismetimizsin. Sen ki içimizde büyüyen bir gonca gülsün… Sen ki Hz. Meryem’in dualarının şahidisin. Sen ki Hz. Muhammed’in secdesinin şahidisin. Sen bizim aminlerimizin şahidisin.
Yalnız değilsin ey Kudüs…
“Yürü kardeşim! Ayaklarına bir Kudüs gücü gelsin.” (Nuri Pakdil)
